「 Toon's Blog 」

สวัสดีครับ
ก็ได้ฤกษ์มาอัพบล็อกอีกครั้งหนึ่ง หลังจากดองไปได้เกือบ 2 เดือน ที่ดองก็ไม่ใช่อะไรมาก ขี้เกียจนั่นเอง...
จริงๆ ก็มีหลายๆ เรื่องเข้ามาปนกันไปจนไม่อยากแตะบล็อกเท่าไร มีเรื่องให้อัพมั้ยก็มีอยู่แต่ไปๆ มาๆ ก็ไม่อยากอัพซะเฉยๆ คงเพราะรู้สึกเฉยๆ กับที่นี่มากขึ้นกระมัง อยู่กับทวิตเตอร์กับเฟซซะส่วนใหญ่
เอาตรงๆ ก็คงเพราะรู้สึกว่าที่นี่ร้างขึ้นแหละครับ อารามว่าไม่รู้จะอัพอะไร คอมเมนท์ดีไหมอะไรงี้ เข้าบล็อกใครมั้ยก็ไม่ได้เข้าเลย สุดท้ายก็เลยจับลงไหม่างเลย (ฮา) แต่ไหนๆ วันนี้ก็เป็นวันพิเศษหายากมากทั้งทีเลยทลายไหดองซะหน่อย

คำเตือน: เนื้อหาต่อไปนี้มีการพล่าม บ่น พร่ำเพ้อเป็นส่วนใหญ่ ดั่งพื้นที่นี่เป็นที่ที่เอาไว้ใช้แทนส้วม บ่นฟลัดได้ดั่งทวิตเตอร์ เนื้อหาออกแนววนๆ เวียนๆ ในอ่างเล็กน้อย ถ้าขี้เกียจอ่านก็ปิดโลด
ถ้าจะเลือกอ่านของแค่คนเดียวก็ได้อยู่นะครับ แต่ถ้าจะข้ามไปอ่านของโทชิเลยอาจจะต้องย้อนมาอ่านของเคียวยะผ่านๆ บ้าง แต่ถ้าอ่านแบบไม่เอาอะไรหรือรู้อยู่แล้วก็ช่างมันเถอะ (หัวเราะ)

อนึ่งแถมท้ายช่วงอินโทร: หากไม่เห็นธีมเป็นธีมกล่องพื้นกินทามะสีฟ้า หรือยังเห็นเป็นธีมกล่องพื้นเฟทซีโร่สีน้ำตาลอยู่ ก็รบกวนรีเฟรชด้วยนะครับ บล็อกนี้เปลี่ยนธีมบ่อยมากเกินไปจนคิดว่ากลับมาใช้อะไรเดิมๆ ที่ถึงจะไม่เดิมมากเท่าไรก็ตามดีกว่า...
---
เอนทรี่นี้ก็จะมาบ่นมาพล่ามถึงสองคนที่ผมชอบและเกิดวันเดียวกัน ซึนเหมือนกันด้วย คือคนนี้ และคนนี้ครับ

สองฮิ ฮิบาริ เคียวยะ ณ รีบอร์น และฮิจิคาตะ โทชิโร่ ณ กินทามะนั่นเอง
เนื่องด้วยวันนี้เป็นวันเกิดของทั้งสองคน ผมก็เลยขอพล่ามแบบที่ทำมาช่วงหลังๆ ล่ะนะครับ ส่วนหนึ่งก็เขียนให้ตัวเองนี่ล่ะอ่าน ว่ามันเป็นไปอย่างไรกับสองคนนี้ แล้วก็เตือนใจตัวเองอีกด้วย

เริ่มที่คุณเคียวละกัน

ถ้าเริ่มนับจากตอนที่มาบ้าการ์ตูนจริงๆ จังๆ คุณเคียวนี่ก็เป็น "รักแรก" ของโลก 2 มิติเลยทีเดียว เป็นคาร์แรกเตอร์ที่เรียกได้ว่า "โดน" ตั้งแต่เห็นครั้งแรก พวกเสื้อผ้าหน้าผมอะไรงี้ รวมถึงนิสัยก็น่ารักดีในแบบของโลกการ์ตูน เป็นตัวละครตัวแรกที่ชอบ ชอบ ชอบมากๆ ถึงขั้นรัก
คุณเคียวนี่เป็นคาร์แรคเตอร์ที่นับถือมากๆ คนหนึ่ง บ้าถึงขนาดเรียกว่าคุณพี่ (หัวเราะ) เคยมาเข้าฝันว่าเป็นพี่ชายตัวเองและมาอาศัยอยู่ที่บ้านนี้ด้วย ดีใจสุดๆ เลยตอนนั้น หน้าจอคอมก็เคียวยะ จอมือถือก็เคียวยะ คุยกับเพื่อนเรื่องรีบอร์นต้องมีเคียวยะมาเอี่ยว แล้วก็ชอบแบบเพลียๆ ให้ใครหยามไม่ได้ ใครว่าเคียวยะสวนกลับทันควัน แฟนอาร์ทเสื่อมๆ รับไม่ได้ไม่สนไม่ดู พอมามองดูตัวเอง ณ ตอนนั้นในตอนนี้ ก็รู้สึกแปลกๆ นะ เราเคยเคารพในตัวคาแรตเตอร์ขนาดนี้่ แต่ทำไมตอนนี้ถึงได้ชอบน้อยลงขนาดนี้
พอมีกินทามะเข้ามาในชีวิต ก็เริ่มยุ่งกับรีบอร์นน้อยลงหน่อย มีกินทามะเข้ามาในชีวิตมากขึ้น พล่ามรีบอร์นน้อยลง พล่ามกินทามะใส่เพื่อนมากขึ้น โชคดีที่มีคนชอบด้วยเลยคุยได้หน่อย ตอนนั้น (ป.6) ก็ยังไม่ถึงขั้นเลิกตามอะไร แฟนอาร์ทสูบอยู่ รูปออฟฟิเซียลตามอยู่ อีเวนท์มีก็ดู มังงะก็อ่านเรื่อยๆ
จนเวลาผ่านไป กินทามะเข้ามามากขึ้น รีบอร์นก็เริ่มน้อยลงไปทุกที แต่ยังไม่ถึงขั้นเลิกตามแบบตอนนี้ เรียกได้ว่ากินทามะแย่งไป 50 เปอร์เซนต์ได้แล้วล่ะนะ... จนมีเพื่อนสนิทมัธยมที่ชอบรีบอร์น เราก็รีบอร์นมากขึ้นตามเขาเพราะเขาไม่อ่านกินทามะ แต่ก็คือมากขึ้นในระดับที่ยังดึงความสนใจจากกินทามะไปไม่ได้ ที่ตามก็เพราะเอาไว้โม้กับเพื่อนนี่แหละ
เวลาผ่านไปอีก ตัวเองดึงเพื่อนให้มาเฮตาเลียได้ ดึงให้รู้จักกินทามะได้ ให้ดูเรื่องอื่นได้ก็รีบอร์นน้อยลงไปอีกแต่ยังไม่ถึงขั้นหายไปจากสารบบเหมือนตอนนี้ คาร์ราซองค์ฟัง มีอัพเดทอะไรก็ตามๆ อยู่บ้างแต่ไม่ตามติดเท่าแต่ก่อน มังงะ อ่านน้อยลงเยอะ เน้นตามสปอยล์ แต่ก็ตามแบบเดือนครั้งสองเดือนครั้ง ไม่ได้มีกะจิตกะใจอ่านอะไรมาก
แล้วเวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ (แหงมเซะ) รีบอร์นก็เริ่มหายไปเรื่อยๆ เหมือนกัน เพื่อนสนิทประถมก็บ้าเรื่องอื่นเรียบร้อย เพื่อนสนิทมัธยมก็เช่นกัน แทบไม่ได้คุยเรื่องรีบอร์นอีกเลย มังงะก็เริ่มหยุดตามแล้วเพราะเนื้อเรื่องที่ทำให้รับไม่ได้เท่าไร บวกกับเรื่องอื่นๆ ที่เข้ามาหามากขึ้น ความชอบกินทามะที่เพิ่มได้เรื่อยๆ แต่กับรีบอร์นที่น้อยลง น้อยลง แต่ก็ยังชอบอยู่
พยายามบอกตัวเองอย่างนั้น ทั้งที่จริงๆ แล้วอาจจะเลิกชอบไปแล้วก็ได้...
สุดท้ายก็เป็นแบบตอนนี้ล่ะครับ รูปไม่ตาม มังงะไม่อ่าน ใครเป็นอะไรช่างม่าง ตูดูเฟทซีโร่กับกินทามะก็พอ (ฮา)
พล่ามมาซะเยอะเกี่ยวกับเคียวยะสองย่อหน้าแรก orz แต่ก็เพื่อเท้าความให้เข้าใจกันว่าทำไมถึงชอบเคียวยะน้อยลง
ผลพวงจากการชอบน้อยลง ก็คือความชอบตัวละครนี่แหละ หลังจากได้มาชอบ TOP 5 กินทามะแล้ว ทำให้เริ่มชอบในตัวละครที่มี "มิติ" ที่เยอะของตัวละครนั้นๆ ใช่ว่าเคียวยะจะไม่มีนะ เฮียคนนี้ก็มีมิติตัวละครเยอะ เพียงแต่ไม่เท่าพวกคุณกินเลยชอบน้อยลง แล้วก็การมองในตัวละครหลายๆ มุมมากขึ้นเพราะได้ชอบเรื่องต่างๆ มากขึ้น ทำให้เรารู้สึกว่ามาชอบเด็กคนนี้ได้ไงวะขึ้นมา 555+ ถึงจะเป็นสเป็คเลยก็ตามเหอะนะ แต่ก็เริ่มมองตามหลักความเป็นจริงมากขึ้นหน่อยนึง ก็เริ่มรู้สึกเฉยๆ รำคาญๆ ขึ้นมาเหมือนกัน อารามว่านิสัยไม่ค่อยน่าคบในโลกจริงเท่าไร แต่ก็ต้องเข้าใจว่าเป็น 2D ที่จะแสดงให้ออกมายังไงก็ได้
หาเหตุผลได้ยากมากจริงๆ ว่าทำไมชอบน้อยลง *ปาดเหงื่อ* นอกๆ จากสาเหตุข้างบนไปแล้วก็นึกไม่ออก เพียงแต่รู้ว่ามีปัจจัยเยอะมากที่ทำให้ชอบเคียวยะน้อยลงไปมาก ไม่ว่าจะเป็นการมองหลายมุม อิทธิพลจากเรื่องอื่น หรือสเป็คที่เปลี่ยนไปในระดับนึง มาถึงตอนนี้ยอมรับว่าชอบแนวๆ ผู้ใหญ่มากกว่าเด็กๆ ไปละ เคียวยะอาจดูโตแต่ก็ยังเป็นเด็กน้อยมากในสายตาผมอ่ะนะ พวกนิสัยอะไรงี้ก็ด้วย อายุที่กำหนดไว้ก็ด้วยแหละ หลายๆ ครั้งที่มองว่าเป็นตัวละครธรรมดาที่ไม่ชอบอะไร อาจเพราะว่าเนื้อที่ในใจโดนแย่งไปเยอะ แล้วก็ความชอบที่เปลี่ยนไปแหละนะ เห็นรูปก็ไม่ได้ก๊าวมากเหมือนแต่ก่อนอะไรงี้ด้วย
รู้สึกผิดมาก (หัวเราะ) รู้สึกผิดจริงๆ ที่ชอบคุณเคียวน้อยลง ทำอะไรแย่ๆ แบบนี้ไปกับคุณเคียวนะ ตัวละครที่เราเคยชอบ รัก เคารพเอามากๆ ตอนนี้ก็เป็นแค่ตัวละครตัวนึงที่ยังรู้สึกชอบอยู่แค่นั้น ไม่ได้รักแบบแต่ก่อนแล้ว ยังกะเราทิ้งพี่ชายไปคนนึง พี่ชายคนที่
สำคัญมากๆ ด้วย แต่จะให้เป็นแบบเดิม ให้ชอบแบบเดิม ก็ไม่ได้แล้ว ตั้งแต่ตอนที่ชอบรีบอร์นน้อยลงจนลามมาถึงคุณเคียว แต่ก็ยังเป็น "พี่ชายคนสำคัญ" อยู่ดีนะ เคียวยะนี่ซัง

ขอโทษนะ คุณเคียว
ขอโทษจริงๆ จากใจ
ขอโทษที่ตอนนี้กลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว
แต่ยังไง คุณเคียวก็ยังเป็นตัวละครที่ชอบอยู่เสมอนะ ไม่ว่าจะตอนไหน ก็ยังชอบอยู่
แต่คงไม่มากเท่าแต่ก่อนอีกต่อไป แค่นั้นเอง...

พล่ามมายาวจัด มีใครอ่านถึงตรงนี้รึยังครับ (ฮา) เอ้า ได้เวลาที่จะพูดจริงๆ ซะที
สุขสันต์วันเกิดนะ ฮิบาริ เคียวยะ
สุขสันต์วันเกิดนะ พี่ชายคนสำคัญ
สุขสันต์วันเกิดนะ รักแรกสองมิติที่จำได้
ขอให้มีความสุขมากๆ ได้บทดีๆ ความนิยมสูงๆ เรื่อยๆ ขอให้เลิกออกทะเลซะที
ขอให้มีความสุขมากๆ ตลอดไปนะ

"น้องของนาย" คนที่รักนายมาก และตอนนี้ ก็ยังคงชอบอยู่ เฉกเช่นเดียวกันกับตอนนั้นนั่นแหละ
---
ยังมีใครอ่านถึงตรงนี้ไหมครับ? ฮา
เสร็จแล้วก็มาต่อที่คนนี้กันบ้าง คุณโทชิ

คุณโทชิก็เป็นรักแรกเหมือนกัน แต่เป็นตัวละครแรกที่ชอบในกินทามะ ฮา
เรื่องของกินทามะกับรีบอร์นก็ไปอยู่ๆ ในหัวข้อของเคียวยะหมดแล้ว เลยไม่ขอยกมาตรงนี้ละกันนะครับ จะว่าด้วยเรื่องคุณโทชิ และแอบไปหาเคียวยะด้วยนิดหน่อย
คุณโทชินี่ก็เป็นตัวละครที่เห็นแล้วชอบแต่แรกเหมือนกัน ส่วนหนึ่งเพราะว่าดูคล้ายๆ เคียวยะนิดหน่อยในส่วนของหน้าตาและนิสัย แต่ก็ไม่ได้อะไรมากนักเพราะเห็นครั้งแรกตอนยังไม่ชอบกินทามะ (เปิดซีคิดส์ผ่านๆ) พอมาชอบก็ทำให้มองโทชิในหลายๆ มุม ได้รู้รื่องราวและทำให้ชอบมากขึ้นนะ
โทชิเหมือนจะเหมือนเคียวยะแต่ไม่เหมือน ถึงจะซึนเหมือนกันผมดำทรงแนวๆ เดียวกันเกิดวันเดียวกันก็เหอะ แต่ส่วนตัวแล้ว คุณโทชิเป็นตัวละครที่มีมิติกว่า สมจริงกว่า ถ้าจะให้พูดตรงๆ แรงอยู่เหมือนกัน ก็คือคุณโทชิดูมีความเป็นคนบนโลกมากกว่านี่แหละ
จะว่าไงดี คงเพราะอารมณ์ที่เฮียแสดงออกมานี่แหละ รัก โลภ โกรธ หลง บ้าบอคอแตก ตบมุข มุมน่ารักๆ ซึนๆ การกระทำต่างๆ ที่ยังดูไม่สุดโต่งเกินไปมากเกินพอดี รวมถึงการเปิดเผยอดีตด้วย ที่ทำให้รู้สึกว่าโทชิก็เป็นโทชิที่ดูเป็นโทชิ ดูมีตัวตนดี
แต่ถ้าจะถามว่าแล้วตัวละครแบบเคียวยะไม่ดีเหรอ? ก็ไม่ใช่อย่างนั้น คงเพราะว่าผมได้อ่านอะไรๆ มากขึ้นทำให้มาชอบ "ตัวละครที่มีมิติสมจริงแบบความเป็นคน" มากกว่า "ตัวละครที่มีลักษณะพบเห็นได้ในโลกจริงน้อย" นั่นแหละ ที่มาชอบเคียวยะนี่ก็คือหน้ามาก่อนเลยนะไม่ใช่นิสัยแบบคุณกินหรือโทชิ บอกตรงๆ ว่าถ้าให้เลือกสองคนนี้ไปอยู่กับใครขออยู่กับโทชิดีกว่า (ฮา) ฟังดูทำร้ายนะ แต่เคียวยะเป็นตัวละครที่สุดโต่งเกินไปหน่อย คือว่าจินตนาการไปนิดล่ะมั้ง ...พอเถอะ ต่อเรื่องโทชิดีกว่า
โทชิเป็นตัวละครที่แบบ น่ารักนะ เป็นตัวละครที่คิดว่าไม่ต้องปรุงแต่งอะไรไปมากกว่านี้แล้ว ประมาณนี้ก็กำลังดีแล้ว... เป็นตัวละครที่มีอดีตที่คิดไม่ถึง ซะจนคิดว่าตัวละครเรื่องนี้ชีวิตวัยเด็กบัดซบกันไปไหน (ฮา) ขึ้นมา... พูดไม่ถูกแฮะ เป็นตัวละครที่น่าเอ็นดูทั้งๆ ที่เป็นคนโตๆ แล้ว เป็นผู้ใหญ่มีอาชีพการงานทำ ทั้งๆ ที่เป็นยังงั้นก็ยังน่ากอดลูบปลอบอยู่ดีแหละ น่าปกป้องอยู่ด้วย คงเพราะความซึนและความน่ารักน่าเอ็นดูของนายที่ทำให้ผมดูเหมือนคนแก่ขึ้นนะ ฮา
คุณโทชิก็เป็นคนที่เคารพมากเหมือนกัน แต่เคารพแบบเล่นหัวเรื่อยๆ คงเพราะว่ารู้สึกว่าโทชิเป็นคนที่เข้าหาได้ ถึงจะดูน่ากลัวแต่จริงๆ ก็เป็นคนที่อบอุ่นและน่ารักนี่แหละที่ทำให้รู้สึกว่าเป็นตัวละครที่น่าสนใจ... คุณโทชิเป็นคนที่น่ารักมากๆ บอกไม่ถูก แต่เป็นคนที่น่ารักมากๆ จริงๆ เป็นคนที่อยากเจอในชีวิตอยู่ เป็นคนที่เรารู้สึกว่าอยู่กับคนคนนี้แล้วคงไม่มีอะไรแย่ๆ เกิดขึ้นเยอะแยะมากมาย ฮา เป็นคนที่ ...พูดไม่ถูกแหะ เขียนไม่ถูกอีกแล้ว.. สื่อความรู้สึกไม่ได้อีกแล้ว ฮือ
ถึงตอนนี้ คุณโทชิก็ไม่ใช่ตัวละครที่รักที่สุด แต่ก็เป็นตัวละครที่เรานับถือมากที่สุดคนหนึ่งนะ เป็นคนที่น่ารักน่าดูแลมาก แล้วก็ เป็นคนที่ดีมากด้วยนะคุณโทชิ

สุขสันต์วันเกิดนะ คุณโทชิ
สุขสันต์วันเกิดนะ ท่านรองมายองบูด
สุขสันต์วันเกิดนะ ท่านรองปิศาจ
สุขสันต์วันเกิดนะ ฮิจิคาตะ โทชิโร่ รองชินเซ็นที่ไม่เหมือนรองชินเซ็นที่ไหน ฮา
มีความสุขมากๆ ได้รับบทเสื่อมๆ ยิ่งขึ้นไป //ห๊ะ คะแนนความนิยมดีๆ มีบทออกให้มากกว่านี้ โดนทุกคนรุมแกล้งเหมือนเดิม โดนขโมยซีนเยอะๆ เพลียมากๆ ขึ้น
มีความสุขมากๆ ตลอดไปนะคุณแม่ (?)

คนที่ชอบคุณ... เขียนไว้แค่นี้ละกัน ฮา

สุขสันต์วันเกิดนะ ทั้งสองคนที่สำคัญสำหรับผม
มีความสุขมากๆ มากๆ มากๆ และตลอดไปนะ...
---
ขออนุญาตถามสักนิดว่า มีใครอ่านมาถึงตรงนี้ไหมครับ? รอบนี้รู้สึกว่าตัวเองพิมพ์ยาวยืดเอามากๆ เลยล่ะ ไม่มีอะไรเท่าไร ฮา
นอกเหนือจากสองคนนี้แล้ว ก็ยังเป็นวันเกิดของอีกหลายๆ ตัวละครเช่นกอร์น HxH, ลูฟี่ ณ วันพีซ และอาเบะ... //ทำเมินชื่อหลังสุด
แล้วก็ วันนี้เองก็เป็นวันเด็กของผู้ชายของทางญี่ปุ่นด้วย เลยมีธงปลาคาร์ฟสักหน่อย -w-

...ซื้อจากร้าน 60 บาทที่เซ็นทรัลพระราม 2 ครับ จำชื่อร้านไม่ได้ละ รูปนี้ถือยื่นออกไปนอกหน้าต่างชั้นสองของบ้านแล้วถ่ายครับ

มันก็เลยดูใหญ่ๆ หน่อย (อันสีเขียวล่างสุดขนาดประมาณแขนผม ก็แขนวัยรุ่นน่ะครับ) แล้วก็ติดมือผมด้วย =w=
เสร็จแล้วก็เลยเอาไปผูกกับต้นไม้ให้ลมพัดให้ธงโบกครับ เนื่องด้วยลืมถ่าย เลยได้รูปตอนกลางคืนที่เพิ่งไปเก็บมาเมื่อกี้แทน...

มืดไปหน่อยขออภัยฮะ ผมอัพขึ้นแล้วย่อเลยไม่ได้ผ่านการปรับแสงก่อน แอบหลอนๆ นิดๆ ฮา
แล้วก็ ยังเป็นวันพระขึ้น 15 ค่ำ วันฉัตรมงคล และวันเลขสวยหายากอีกด้วย... นับว่าเป็นวันที่ดี หลายๆ คนคงได้รับโชคกันล้นหลามนะครับ ส่วนผมก็เรื่อยๆ แหละ ฮา

เนื้อหาของเอนทรี่นี้ ก็หมดแต่เพียงเท่านี้ล่ะครับ
ขอบคุณมากที่อ่าน เจอกันเอนทรี่หน้านะครับ
สำหรับวันนี้ สวัสดีครับ.

 

ปล. ลองอัพรูปแทรกไประหว่างข้อความดูบ้างครับ พอสบายตาขึ้นไหมฮะ? ถึงจะเป็นการแทรกรูปที่ไม่ได้ประโยชน์อะไรนักก็เหอะนะ ฮา
ปล2. ตอนแรกจะอัพรูปวาดเมื่อนานมาแล้วด้วยล่ะครับ แต่ขอติดไว้ก่อนก็แล้วกันงวดนี้
ปล3. ถือโอกาสอัพเอนทรี่ในคาเตกอรี่รีบอร์นไปในตัว ฮา
ปล4. พอมาอ่านเองแล้วทำให้รู้สึกว่าอัพแบบอ่านยากมาก...
ปล5. พล่ามโทชิสั้นกว่าเคียวยะประมาณครึ่งหนึ่งได้มั้งเนี่ย

ปล6. เปลี่ยนสีลิงค์ปกติจาก #fff เป็น #000033 แล้วดีขึ้นเยอะเลยแหะ

ปล7. แถม...